گسیختگی حقوق بین الملل (تحولات نظری از آغاز تا کنون)

امین اله زارع

مجله آنلاین حقوق بین الملل

 به نظر كميسيون حقوق بين الملل ،يك دليل مهم گسيختگي در حقوق بين الملل – كه خود محصول مدرنيته حقوقي است- بحث " تخصص گرائي "در حقوق بين الملل است.در واقع اكنون اجزاء مختلف جامعه بين المللي به سمت تخصصي شدن پيش مي روند و اگرچه زمينه عمومي حيات بين المللي "جهاني شدن" است ولي در بطن همين جامعه ،جزاير خودمختاري در حال شكل گيري است كه شكل گيري آنها پاسخي به نيازهاي نوين جامعه بين المللي است.

اما گسيختگي  حقوق بين الملل واكنش هاي متفاوتي را در ميان انديشمندان اين رشته به وجود آورده است.برخي از اين حالت بر آشفته شده و آن را باعث كاهش ضريب اطمينان و اعتماد قضائي در عرصه بين المللي دانسته و برخي ديگر آنرا نتيجه طبيعي رشد و توسعه حقوق بين الملل  مي دانند كه با ابزارهاي مناسب مي توان آنرا به صورت بهينه مديريت كرد.

از نظر كميسيون حقوق بين الملل ،قضيه موسوم به " موكس پلانت"[1] از اين حيث يك نمونه جالب توجه است.قضيه مربوط به آثار زيست محيطي يك سايت  توليد انرژي هسته اي با همين نام است كه در سرزمين انگلستان واقع شده است.در مورد فعاليتهاي اين سايت ميان انگلستان و چند كشور ديگر اختلافاتي بروز كرده است كه از حيث ترافعي صلاحيتهاي متفاوتي را ايجاد كرده است:از يك طرف به استناد معاهده حقوق درياها ،محكمه داوري موضوع ضميمه نامه شماره هفت آن معاهده صلاحيت رسيدگي به اختلاف را دارد؛ از سوي ديگر معاهده حمايت از محيط زيست درياي آتلانتيك شمال شرقي ، مرجع خاصي را براي حل اختلافات پيش بيني كرده است و دست آخر صلاحيت ديوان دادگستري اروپا نيز قابل طرح است[2].

همانگونكه  ملاحظه مي گردد در اينجا دو نظام حقوقي منطقه اي و يك نظام حقوقي جهانشمول به موضوع ارتباط مي يابد.جالب تر آنكه محكمه موضوع معاهده اروپائي حقوق درياها از همان ابتدا اعلام كرد كه صلاحيتهاي ديگر محاكم براي رسيدگي به اين پرونده،هيچ تاثيري بر كار آن دادگاه نخواهد داشت !

واكنش كميسيون حقوق بين الملل به اين قضايا البته كمي عجيب به نظر مي رسد.كميسيون تصميم گرفت تاخود را وارد اين مخمصه نكند و بحث تعارض صلاحيتها را به محاكم واگذار كند و صرفا به مبحث تعارضات مبنائي بپردازد.

 

تاريخ تحول حقوق بين الملل (قست اول)

نويسنده:محمد رضا ضيائي بيگدلي


منبع:راسخون


طرح موضوع:همان طور که جامعه بين المللي از دوران باستان تحولات و تغييرات قابل توجه يافته، حقوق بين المللي نيز که خود، حقوق حاکم بر اين جامعه است، دگرگونيهاي شگرفي پيدا کرده نموده است.بديهي است بررسي کامل اين دگرگونيها و تحولات، ما را با نظام حقوق بين الملل بيشتر آشنا خواهد نمود؛ حقوقي که بيش از ساير رشته هاي حقوقي، به تاريخ وابسته است، زيرا حقوق بين الملل اساساً يک نظام مبتني بر تحول است.دانشمندان و علماي حقوق بين الملل، با توجه به عقايد شخصي، تاريخ تحول حقوق بين الملل را به دوره هاي گوناگوني تقسيم کرده اند. اينک با در نظر گرفتن تقسيم بندي آنان، مي توان تاريخ تحول حقوق بين الملل را به دوره هاي زير طبقه بندي کرد:

دوره اول: دوران باستان؛
دوره دوم: قرون وسطي؛
دوره سوم: عصر جديد؛
دوره چهارم: از کنگره وين تا کنفرانسهاي صلح لاهه؛
دوره پنجم: از کنفرانسهاي صلح لاهه تا پايان جنگ جهاني دوم؛
دوره ششم: از تأسيس سازمان ملل متحد تاکنون.

 

ادامه نوشته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
اعلامیه حقوق انسان و حقوق شهروندی که از سوی مجلس فرانسه در ۲۶ اوت ۱۷۸۹ تصویب شد.
منشور حقوق بشر کوروش بزرگ موسوم به استوانه کوروش، استوانه‌ای سفالین است که در سال ۵۳۹ پیش از میلاد، به فرمان کوروش دوم هخامنشی شاهنشاه ایران ساخته شد. این استوانه که به عنوان «اولین منشور حقوق بشر» در جهان شناخته می‌شود، در پایه‌های شهر بابل قرار داده شده‌بود و اکنون در موزه بریتانیا نگاه‌داری می‌شود.

حقوق بشر حقوقی بنیادین و انتقال ناپذیر است که برای حیات نوع بشر اساسی تلقی می‌شود.

تاکنون تعریف چندان دقیقی از حقوق بشر که مورد پذیرش عمومی باشد ارائه نشده و این امر خود مشکلی مهم برای تنظیم بین‌المللی آن بوده‌است. تعریف مذکور در بالا می‌تواند تصویری کلی ومبهم از ماهیت این حقوق به دست دهد. در هر صورت در نوشته‌های حقوقی معاصر حقوق بشر به نحو فزاینده‌ای در سه مقوله جداگانه تقسیم شده‌است:

  • حقوق نسل اول: حقوق مدنی و سیاسی
  • حقوق نسل دوم: حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
  • حقوق نسل سوم: حقوق جمعی و گروهی

در حال حاضر حقوق بشر یکی از مهم‌ترین موضوعات در حقوق بین‌الملل معاصر است، حساسیت بسیاری نسبت به رعایت آن وجود دارد و اسناد جهانشمول متعددی بر مدون کردن این حقوق کوشیده‌اند، در بسیاری از کشورها نهادها و کمیته‌هایی برای پیگیری این موضوع در نظر گرفته شده و یا حتی وزارتخانه‌ای با عنوان حقوق بشر تأسیس شده‌است. و نهایتا در سازمان ملل نیز تلاش‌های مستمر کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل متحد منجر به ایجاد شورای حقوق بشر به عنوان یکی از ارکان سازمان ملل متحد گردیده‌است، شورایی که با اختیارات اجرایی گسترده تری از سلف خود (کمیسیون حقوق بشر) از دو اهرم‌های اجرای تصمیمات ملل متحد می‌باشد. رعایت کامل حقوق بشر از نگرانی‌های همیشگی سازمان‌های جهانی است، لویزا آریور رییس کمیساریار عالی حقوق بشر سازمان ملل در این باره گفته است: «هیچ کشوری در جهان حقوق بشر را بطور کامل رعایت نمی‌کند.» [۱]

محتویات

[نهفتن]

پیشینه

کنوانسیون اصلی ژنو در سال ۱۸۶۴
سیر رشد کنوانسیونهای ژنو از ۱۸۶۴ تا ۱۹۴۹

اندیشه تدقیق و حفظ حقوق بشر قدمتی به درازای تمدن انسانی دارد، ردپای این اهتمام را می‌توان در منشور حقوق بشر کوروش بزرگ پس از فتح بابل در سال ۵۳۸ ق.م که بر کتیبه‌ای گلی به زبان اکدی زبان مردم بابل و زبان بین‌المللی آن روزگار نوشته شده به روشنی مشاهده کرد.

در دوران جدید اروپا و آمریکا نیز می‌توان این متون را تاریخ ساز دانست:

اعلامیه جهانی

اندیشه حمایت از حقوق بنیادین بشر پس از جنگ جهانی دوم به اوج خود رسید، یکی از نخستین اقدامات سازمان ملل تصویب و انتشار اعلامیه‌ای بود که با اتفاق نظری چشمگیر میان اعضای این جامعه روبرو شد و مفاد آن نیروی اخلاقی اساسی و راهنمای جامعه بین‌المللی توصیف شد.

هرچند کوشش بر آن بود تا اعلامیه جهانی حقوق بشر به گونه یک کنوانسیون که جنبه الزامی می‌داشت به تصویب دولت‌های عضو سازمان ملل متحد برسد؛ اما بنا بر ملاحظات سیاسی برخی کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی عملی نتوانست شد. اما بعد از تصویب اعلامیه حقوق بشر در دهه ۱۹۶۰ میلادی دو کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به تصویب رسیده و لازم‌الاجرا گشت و پس از آن نیز کنوانسیون‌های متعدد دیگری در پیوند با حقوق بشر به تصویب رسید.

جستارهای وابسته

منبع

  • ربکا والاس ، حقوق بین‌الملل عمومی، ترجمه: قاسم زمانی و مهناز بهراملو ، ۱۳۸۲، ص۶-۲۵۵
  • گلن جانسون ، اعلامیه جهانی حقوق بشر و تاریخچهٔ آن، ترجمه: محمدجعفر پوینده، نشرنی ۱۳۷۸، ص۵-۱۵۴